Ogłoszenia Duszpasterskie

II NIEDZIELA WIELKIEGO   POSTU – 1.03.2026r.

OGŁOSZENIA   DUSZPASTERSKIE

 

W drugą niedzielę Wielkiego Postu, zwaną Niedzielą „Ad Gentes”, modlimy się za misje i misjonarzy. Przed kościołami w naszej Ojczyźnie zbierane są dzisiaj  ofiary do puszek, którymi wspieramy  polskich misjonarzy i ich posługę ewangelizacyjną, charytatywną, medyczną i edukacyjną. Możemy też wysłać sms-a na numer 72032 o treści MISJE.

 

 

 

 

 

 

  Medytacja – II Niedziela Wielkiego Postu – 01.03.2026

1. Przeczytaj uważnie i kilkakrotnie Słowo Boże: Pan Bóg rzekł do Abrama: Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej i z domu twego ojca do kraju, który ci ukażę. Uczynię bowiem z ciebie wielki naród, będę ci błogosławił i twoje imię rozsławię: staniesz się błogosławieństwem. Będę błogosławił tym, którzy tobie błogosławić będą, a tym, którzy tobie będą złorzeczyli, i Ja będę złorzeczył. Przez ciebie będą otrzymywały błogosławieństwo ludy całej ziemi. Abram udał się w drogę, jak mu Pan rozkazał (Rdz 12, 1-4a).
2. Rozważ to, co Bóg Tobie powiedział:

Wielki Post to czas przejścia z niewoli do wolności, z ciemności grzechu do światła zbawienia. W drugą niedzielę tego okresu liturgicznego, gdy rozważamy przemienienie Pana Jezusa na Górze Tabor, sięgamy również do początków historii narodu wybranego. Naszym oczom ukazany zostaje człowiek, który zaufał Bogu do końca – Abram. Jego powołanie związane jest również z nawróceniem i przemienieniem.

Dom rodzinny Abrama znajdował się w Ur chaldejskim. Miasto to znane było z kultu różnych pogańskich bóstw. Kiedy Pan zaprasza Abrama do opuszczenia rodzinnych stron, tak naprawdę prosi go nie tyle, by odciął się od własnej rodziny, co porzucił praktykowanie religii przodków. Miał bezgranicznie zaufać jedynemu, choć nieznanemu jeszcze Bogu. Pozytywna odpowiedź naszego bohatera na to wezwanie umotywowana była nie tylko obietnicami, jakie mu złożono. Ziemia na własność i potomstwo to co prawda cenne dary, ale same w sobie nie prowadzą do szczęścia. Wydaje się, że Abram musiał w jakiś sposób być znużony atmosferą panującą w jego rodzinnym mieście. Modlił się do bożków, którzy nie byli w stanie niczego mu ofiarować. Może instynktownie czuł, że droga do szczęścia nie prowadzi przez progi pogańskich świątyń.

Historia Abrama motywuje nas do tego, by odkryć jakim „fałszywym bogom” oddaję pokłon. Dziś nie są to już rzeźbione posągi. Często przybierają oni postać bogactwa, sławy, czy chęci wygodnego życia. Niektórzy siebie samego uczynili bożkiem, wokół którego wszyscy inni ludzie mają tańczyć i składać pokłon. Istnieją też osoby, które oddały panowanie nad swoim życiem nieufności, lękowi i brakowi poczucia własnej wartości. Nie dostrzegają, że są stworzeni na obraz i podobieństwo jedynego Boga. Wreszcie świat wirtualny dla wielu stał się pogańską świątynią, która jest jedynym ważnym punktem odniesienia. Niejedną osobę niszczy po cichu bożek alkoholizmu, narkomanii, pornografii. Czasami „fałszywym bogiem” okazuje się zdrowie, praca, a nawet bliscy mi ludzie.

Warto wykazać się dociekliwością i poszukać własnych źródeł zniewoleń. Bóg zapewnia dzisiaj zarówno Abrama, jak i nas samych: „Szczęście możesz osiągnąć dopiero wtedy, kiedy opuścisz pogańską ziemię w sobie”. Każdy fałszywy bożek nie jest w stanie zapewnić człowiekowi błogosławieństwa. Staje się on pułapką, która prędzej czy później czyni ludzi nieszczęśliwymi.

3. Modlitwa – O potrzebną odwagę do porzucenia bożków i pełnego zaufania Jezusowi.
4. Kontemplacja – w ciągu dnia powtarzaj często słowa:

Bóg nas wybawił i wezwał świętym powołaniem.