Ogłoszenia Duszpasterskie

 

XXX NIEDZIELA ZWYKŁA – 26.10.2025r.

OGŁOSZENIA   DUSZPASTERSKIE

 

             Dziękujemy Panu Bogu za naszą Świątynię w Rocznicę jej Konsekracji. Ogarniamy modlitwą wszystkich zmarłych Proboszczów, Wikariuszy, Organistów, Kościelnych, Ministrantów, Dobrodziejów i zmarłych Parafian. Dziękujemy za składane dziś przed Kościołem ofiary na tzw.: świętopietrze czyli dzieła miłosierdzia prowadzone przez Papieża. Chrońmy dzieci przed niebezpiecznymi dla wiary pogańskimi obrzędami i zabawami.

* Procesja z wypominkami na cmentarzu w Bolesławcu rozpocznie się o godz. 10.00. Po procesji będzie Msza święta. 

* Procesja z wypominkami na cmentarzu na Piaskach rozpocznie się o godz. 13.30. Po procesji będzie Msza święta. 

      W  niedzielę i poniedziałek  we wszystkich kościołach i kaplicach można uzyskać – jeden raz – odpust  zupełny, który można ofiarować za zmarłego. Warunki odpustu: nawiedzenie Domu Bożego, modlitwa    w intencji Ojca Świętego, stan łaski uświęcającej, odmówienie modlitw Ojcze nasz, Wierzę w Boga, Komunia Święta. Od 1 do 8 listopada można uzyskać odpust zupełny dla jednego zmarłego pod warunkami: stan łaski uświęcającej, nawiedzenie cmentarza, modlitwa za zmarłych.

 Zachęcamy do gorącej modlitwy w intencji naszych zmarłych. W oktawie Wszystkich Świętych o godz. 17.15 będzie różaniec z wypominkami oktawalnymi za zmarłych. Możemy również zamawiać wypominki roczne i jednorazowe.  W uroczystość Wszystkich Świętych najważniejsze jest uczestnictwo w Mszy świętej.

 

 

 

  Medytacja – XXX Niedziela Zwykła – 25.10.2026 – Rocznica Poświęcenia Kościoła

1. Przeczytaj uważnie i kilkakrotnie Słowo Boże: Bracia: Wy, przyjmując słowo pośród wielkiego ucisku, z radością Ducha Świętego, staliście się naśladowcami naszymi i Pana, tak że okazaliście się wzorem dla wszystkich wierzących w Macedonii i Achai. Dzięki wam nauka Pańska stała się głośna nie tylko w Macedonii i Achai, ale wasza wiara w Boga wszędzie dała się poznać, tak że nawet nie potrzebujemy o tym mówić. Albowiem oni sami opowiadają o nas, jakiego to przyjęcia doznaliśmy od was i jak nawróciliście się od bożków do Boga, by służyć Bogu żywemu
   i prawdziwemu i oczekiwać z niebios jego Syna, którego wskrzesił z martwych, Jezusa, naszego wybawcę od nadchodzącego gniewu (1 Tes 1, 6-10).
2. Rozważ to, co Bóg Tobie powiedział:

Akt wiary jest z jednej strony prosty, a z drugiej skomplikowany; daje on radość i wewnętrzny pokój, ale również łączy się z trudem i zmaganiem. Apostoł Paweł bardzo często podkreślał w swoich listach, że postawa zaufania i powierzenia się Bogu to jedyna ścieżka, którą powinni podążać uczniowie Jezusa. Nierzadko chwali on wiarę członków różnych wspólnot pierwotnego Kościoła. Na uznanie zasługują również jego zdaniem mieszkańcy Tesaloniki. Przyjęli oni bowiem słowa świadectwa
o Jezusie pośród wielkiego ucisku. Ten zwrot zastosowany przez świętego Pawła oznacza nic innego, jak akt wiary.

Ucisk może być rozumiany na dwa sposoby. W sensie zewnętrznym oznacza on wrogie środowisko, niechętne chrześcijanom. Dziś również możemy doświadczyć w pewnej formie tego rodzaju ucisku, gdy nasza wiara staje się przedmiot kpin i wzgardy, a w najlepszym wypadku obojętności. Zewnętrzna postawa świata może mieć wpływ na wewnętrzny kryzys wierzącego, który zaczyna stawiać sobie pytanie: Czy rzeczywiście mam rację ufając Bogu w środowisku pełnym niewiary? Istnieje również drugi sposób doświadczania ucisku. Posiada on formę wewnętrzną. Mowa tu
o siłach, które chcą odciągnąć człowieka od głębokiej relacji z Bogiem. Próbują przekonać one wierzącego, że modlitwa to strata czasu, moralne życie jest nieopłacalne
w niemoralnej rzeczywistości, a w ostateczności najlepiej służyć samemu sobie, własnym zachciankom i pragnieniom. Chrześcijanin jednak zawsze ma wybór. Może zgodzić się
z argumentami sił zła albo przyjąć słowa Pana Jezusa i nimi kierować się w świecie pełnym zamętu.

W nauczaniu świętego Pawła znajdujemy ciekawą interpretację niewiary. Używane przez niego
w różnych miejscach słowo bezbożność nie oznacza tego, co na pierwszy rzut oka przychodzi nam na myśl. Apostoł nie rozumie go jako braku wiary, tylko widzi w nim postawienie siebie w centrum świata. Taka decyzja stanowi zdaniem świętego Pawła prawdziwa bezbożność – człowiek zajmujący miejsce Boga i kierujący się własną, najczęściej wątpliwą moralnością. Opiera się ona na zasadzie, iż wszystko, co jest dla mnie przyjemne, w istocie można nazwać dobrym. Pobożność to z kolei przeciwieństwo takiego zachowania. Człowiek odznaczający się taką cechą ufa Bogu Ojcu jak dziecko i pozwala Mu się prowadzić. Wybór pobożności nie oznacza jednak, że nie będę musiał zmagać się z uciskiem. Jak zatem reaguję, kiedy on pojawia się w moim życiu? Co robię, aby nie zatracić swojej relacji z Panem?

3. Modlitwa – Pomódl się aktem wiary, nadziei i miłości prosząc o większe zaufanie Bogu.
4. Kontemplacja – w ciągu dnia powtarzaj często słowa:

Wzywam Pana i wyzwolony będę od moich nieprzyjaciół.