Ogłoszenia Duszpasterskie

 

XVI  NIEDZIELA ZWYKŁA – 19.07.2026r.

       „Duch Święty przychodzi z pomocą naszej słabości”. Otwierajmy się na działanie Boga w naszym życiu, abyśmy wydawali dobre owoce.

 

2. W przyszłą niedzielę poświęcenie pojazdów. Składane ofiary przed Kościołem przeznaczone będą na Miva Polska, organizację kupującą pojazdy dla polskich misjonarzy, katechistów i pomagających na misjach.

3. W przyszłą niedzielę taca przeznaczona będzie na misyjną działalność Ks. Biskupa Adama Musiałka w RPA.

 

 

 

  Medytacja – XVI Niedziela Zwykła – 19.07.2026

1. Przeczytaj uważnie i kilkakrotnie Słowo Boże: Jezus opowiedział tłumom tę przypowieść: Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę
   i odszedł. A gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i chwast. Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: „Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc wziął się na niej chwast?” Odpowiedział im: „Nieprzyjazny człowiek to sprawił”. Rzekli mu słudzy: „Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go?” A on im odrzekł: „Nie, byście zbierając chwast, nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza” (Mt 13,24 – 30).
2. Rozważ to, co Bóg Tobie powiedział:

Jedno z najczęściej zadawanych przez ludzi pytań brzmi: dlaczego Bóg nie wymierza kary złoczyńcom? Kierowani własnym poczuciem sprawiedliwości oczekujemy, iż Pan powinien jak najszybciej wyrównać rachunki z tymi, którzy niewiele robią sobie z Jego przykazań i żyją po swojemu, często krzywdząc inne osoby. Przypowieść o chwaście stanowi odpowiedź Pana Jezusa na to zagadnienie. Jest też wezwaniem do cierpliwości
i ostrzeżeniem przed pochopnym osądzaniem drugiego człowieka.

Pan Bóg wie, że na świecie są ludzie dobrzy i źli. Nie jest mu obojętne to, że wiele osób wpada w pułapki złego ducha i daje się zwieść. W swoim działaniu wykazuje się jednak dużą delikatnością i cierpliwością. W świecie fizycznym pszenica nie może stać się chwastem, a ten drugi pięknym kłosem zboża. W wymiarze duchowym jednak podobne zmiany zachodzą. Chociażby z tego względu warto poczekać na rozwój wypadków i taką taktykę obiera Bóg. Rolą bowiem, o której mówi Jezus w przypowieści, jest ludzkie serce. Bóg sieje na nie dobre ziarno swojego słowa. Zły duch próbuje posiać tam chwast pokus
i grzechów. Zazwyczaj dzieje się tak, że serce człowieka nie jest wyłącznie przesiąknięte dobrem. Nasze wewnętrzne pola mają w sobie też i chwasty, które jeśli nie będą wyrwane, mogą zakłócić lub trwale uniemożliwić rozwój duchowy.

Cierpliwość Boga nie jest rodzajem pobłażliwości, ale szansą na realną zmianę dla człowieka. Przyjdzie bowiem czas dokonania przeglądu każdej wewnętrznej roli, kiedy Pan „rozjaśni to, co w ciemnościach ukryte i ujawni zamiary serc” (1 Kor 4,5). Wtedy też okaże się, ile tak naprawdę w naszym życiu było dobrych owoców wyznawanej wiary,
a jakim chwastom pozwoliliśmy rosnąć aż do spotkania z Bogiem. Zamiast zatem domagać się od Pana natychmiastowej sprawiedliwości dla grzeszników, warto popracować nad własnym sercem. W nim bowiem również są obecne wady, grzechy
i słabości, które domagają się natychmiastowego wyrwania i ciągłego czuwania, aby znów się nie pojawiły. Jaki chwast obecnie najbardziej mi doskwiera? Co robię, aby się go pozbyć?

3. Modlitwa – O odkrycie swoich wad i potrzebne siły w ich przezwyciężaniu.
4. Kontemplacja – powtarzaj słowa: Duch Święty przychodzi z pomocą naszej słabości.