Ogłoszenia Duszpasterskie
XXXII NIEDZIELA ZWYKŁA – 08.11.2026r.
OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE
Dziękujemy Bożej Opatrzności za dar naszej umiłowanej Ojczyzny. Niech wierność chrześcijańskim wartościom sprawi, że Boże błogosławieństwo będzie zawsze chroniło Polskę przed podziałami i niebezpieczeństwami. W środę Msze Święte o godz. 9.00 i 18.00.
- W poniedziałek obchodzimy święto Poświęcenia Bazyliki Laterańskiej; we wtorek wspominamy św. Leona Wielkiego; w środę św. Marcina Bp; w czwartek św. Jozafata BpM; w piątek Pierwszych Polskich Męczenników.
- Bóg zapłać za ofiary składane dzisiaj przy wyjściu z Kościoła na organizację Pomoc Kościołowi w Potrzebie. W przyszłą niedzielę ofiary składane przed Kościołem, z racji Światowego Dnia Ubogich, przeznaczone będą na Caritas.
- Róże Różańcowe przypominają o zmianie tajemnic. Róża Dzieci modli się w listopadzie w intencji Rodziców.
- Od czwartku udaję się na urlop. Będą mnie zastępował ks. kanonik Stanisław Pietruszewski.
- W sobotę o 9.00 do sprzątania Kościoła serdecznie zapraszamy Mieszkańców Chotynina (numery domów 36, 37, 38,39, 41) . Dziękujemy tym Rodzinom, które wczoraj posprzątały Świątynię.
- Zachęcam do czytania czasopism katolickich. Możemy zabrać ze sobą medytację nad Słowem Bożym.
Medytacja – XXXII Niedziela Zwykła – 08.11.2026
- Przeczytaj uważnie i kilkakrotnie Słowo Boże: Jezus opowiedział swoim uczniom tę przypowieść: Podobne będzie królestwo niebieskie do dziesięciu panien, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie pana młodego. Pięć z nich było nierozsądnych, a pięć roztropnych. Nierozsądne wzięły lampy, ale nie wzięły z sobą oliwy. Roztropne zaś razem z lampami zabrały również oliwę w swoich naczyniach. Gdy się pan młody opóźniał, senność ogarnęła wszystkie
i posnęły. Lecz o północy rozległo się wołanie: „Oto pan młody idzie, wyjdźcie mu na spotkanie!” Wtedy powstały wszystkie owe panny i opatrzyły swe lampy (Mt 25, 1 – 7).
- Rozważ to, co Bóg Tobie powiedział:
W czasie każdej niedzielnej Eucharystii powtarzamy razem ze zgromadzoną wspólnotą: „Wierzę w ciała zmartwychwstanie”. To teologiczne sformułowanie znajduje odzwierciedlenie w naszej codzienności. Jednym z jego przejawów jest szacunek okazywany ludzkiemu ciału po śmierci. Zabiegamy o to, by zmarli byli godnie i po chrześcijańsku pogrzebani, odwiedzamy ich mogiły i troszczymy się o groby. Godne uczczenie tych, którzy odeszli, nie odnosi się jednak do nas samych, tylko do bliźnich. Zasadnicze pytanie brzmi:
jak ja osobiście mogę na co dzień żyć tą prawdą wiary?
Dzisiejsza przypowieść o pannach mądrych i głupich rzuca nam światło na tę kwestię. Święty Hieronim zauważył, że ten fragment Ewangelii dotyczy tajemnicy zmartwychwstania. Pogrążenie się we śnie dziesięciu kobiet interpretował on jako ich fizyczną śmierć, a moment przyjścia Oblubieńca wiązał z powstaniem z martwych. Nie dla wszystkich panien było
to szczęśliwe wydarzenie. Jedne zostały wpuszczone na uroczystości weselne, inne pozostały w ciemnościach. Dlaczego tak się stało?
Można powiedzieć, że decyzja Oblubieńca (czyli samego Chrystusa) była konsekwencją wcześniejszego postępowania owych kobiet. Te z nich, które nie zgromadziły oliwy, są tak naprawdę osobami mało troszczącymi się o budowanie głębokiej relacji z Bogiem w ciągu swojego życia. Efektem takiej postawy był wewnętrzny brak światła. Już za życia pogrążyły się w ciemności. Oliwa bowiem to nie tylko dobre uczynki, jakie człowiek wykonuje. One sprawiają, że rzeczywiście jesteśmy źródłami światła w świecie. Trzeba jednak na symbol oliwy spojrzeć głębiej. Drugie jego znaczenie powiązane jest z pragnieniem Boga – im jest ono intensywniejsze, tym więcej światła w naszym wnętrzu. Panny nieroztropne nie
są takimi z racji braku posiadanej wiedzy lub słabego wykształcenia. Nazywa się je w ten sposób z powodu niechęci do tego, by rozwijać w swoim życiu mocną, głęboką i trwałą relację z Panem. Nie mogą one wejść na ucztę, gdyż tak naprawdę niewiele łączy je z Chrystusem. W praktyce żyły one tak, jakby Go w ogóle nie było. „Pan nie zna tych, którzy dopuszczają się nieprawości i nie mają oliwy jego znajomości”– powiedział święty Hieronim komentując tę przypowieść.
Wierzyć w ciała zmartwychwstanie to tak naprawdę już za życia ziemskiego nie gasić
w sobie pragnienia Boga i znaleźć dla Niego stałe miejsce pośród naszych trosk, zajęć
i obowiązków. Dobrze jest bowiem wyznawać wiarę nie tylko ustami, ale również codziennym postępowaniem.
- Modlitwa – Odmów Psalm 27 z prośbą, by pragnienie Boga w Twoim życiu nie gasło.
- Kontemplacja – w ciągu dnia powtarzaj często słowa: Będę Cię wielbił przez całe me życie.