Ogłoszenia Duszpasterskie

 

XVIII  NIEDZIELA ZWYKŁA – 02. 08. 2026r.

OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE

            Bóg zapłać Ks. Biskupowi Adamowi za Głoszone Słowo i Modlitwę w ostatnią niedzielę. Niech to przypomnienie spraw misyjnych i wsparcie serca udzielone dziełom prowadzonym w diecezji naszego Rodaka w RPA przyczynia się do szczególnego błogosławieństwa Bożego dla naszych rodzin.

 

 

 

 

 

Medytacja – XVIII Niedziela Zwykła – 02.08.2026

1. Przeczytaj uważnie i kilkakrotnie Słowo Boże: Gdy Jezus usłyszał o śmierci Jana Chrzciciela, oddalił się stamtąd łodzią na pustkowie, osobno. Lecz tłumy zwiedziały się
   o tym i z miast poszły za Nim pieszo. Gdy wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi i uzdrowił ich chorych. A gdy nastał wieczór, przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: Miejsce to jest pustkowiem i pora już późna. Każ więc rozejść się tłumom: niech idą do wsi i zakupią sobie żywności. Lecz Jezus im odpowiedział: Nie potrzebują odchodzić; wy dajcie im jeść! Odpowiedzieli Mu: Nie mamy tu nic prócz pięciu chlebów i dwóch ryb.
   On rzekł: Przynieście Mi je tutaj. Kazał tłumom usiąść na trawie, następnie wziąwszy pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo i połamawszy chleby, dał je uczniom, uczniowie zaś tłumom. Jedli wszyscy do syta (Mt 14, 13 – 20).
2. Rozważ to, co Bóg Tobie powiedział:

Prawdziwą tragedią dla człowieka jest to, że uważa on świat i relacje z ludźmi za miejsca pełnego nasycenia. Nie chodzi o to, by pogardzać Bożymi darami, ale zrozumieć,
o czym często wspominają mistycy: serce nie będzie spokojne, dopóki nie spocznie
w Panu. Rzeczy stworzone mogą ucieszyć nasze oczy i ducha. Z tego powodu
w wakacyjnym czasie podróżujemy, odwiedzamy różne ciekawe miejsce, podziwiamy piękno natury i dzieła ludzkiego geniuszu. Również relacje z innymi osobami wiele wnoszą w nasze życie. Odkrywamy w nich bogactwo drugiego człowieka, odmienny lub pokrewny sposób myślenia, nową perspektywę spoglądania na świat. W ostateczności jednak wielu uświadamia sobie, że jest jeszcze w człowieku jakaś pustka, której nie da się zapełnić przy pomocy relacji i podziwiania piękna stworzenia. Ta przestrzeń w człowieku tęskni za Bogiem.

Każda pustka domaga się wypełnienia. Głód, jaki odczuwały tłumy, które słuchały kazań Jezusa, nie pozostał przez Niego niezauważony. Cud rozmnożenia chleba staje się okazją do odkrycia, że miłość Chrystusa uzdrawia i nasyca całego człowieka. Ten, który litował się nad chorymi i nie pozostał obojętny wobec zgłodniałych, stanowi odpowiedź
na największe tęsknoty ludzkiego serca. Jezus pomaga poznać, że mój świat
to pustkowie, gdy pozostaję odłączony od Jego miłości.

Jeśli jestem napełniony Chrystusem, mogę też wypełniać pustkę innych. Apostołowie, którzy towarzyszą Jezusowi w scenie rozmnożenia chleba, pozostają skupieni na sobie. Problem głodu, dotykający słuchaczy nauki Pana, nie jest dla nich ważny. Reprezentują oni dobrze znane nam podejście, które można wyrazić słowami: „niech każdy zajmie się sam sobą”. Mogę być cichym wyznawcą takiego stanowiska i praktycznie skupiać się wyłącznie na własnym głodzie. Kiedy jednak nakarmię się słowem Chrystusa i relacją z Nim, pustka zostaje wypełniona. Dostrzegam, iż wokół są ludzie, a ich głody, pragnienia i tęsknoty to także mój problem. Jeśli jeszcze nie zwracam zbyt dużej uwagi na kłopoty innych osób, to cichy znak, że pustka we mnie nie została jeszcze zapełniona. Mogę ją jednak zawsze powierzyć Jezusowi.

3. Modlitwa – Poproś, by Chrystus wlał w serce pokój i nakarmił to, co jest Twoim głodem.
4. Kontemplacja – w ciągu dnia powtarzaj słowa: Otwierasz rękę, karmisz nas do syta.