Ogłoszenia Duszpasterskie

 

XXV  NIEDZIELA   ZWYKŁA – 20.09.2026r.

OGŁOSZENIA  DUSZPASTERSKIE

 

             W dzisiejszy Dzień Środków Społecznego Przekazu módlmy się w intencji przekazujących informacje, by zawsze służyli prawdzie. Proszę Rodziców o zadbanie by dzieci i młodzież codziennie się modliły, uczestniczyły w niedzielnych Eucharystiach i przystępowały do sakramentów.

 

 

 

 

 

 

Medytacja – XXV Niedziela Zwykła – 20.09.2026

1. Przeczytaj uważnie i kilkakrotnie Słowo Boże: Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść: Królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się z robotnikami
   o denara za dzień i posłał ich do winnicy. Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie, i rzekł do nich: „Idźcie i wy do mojej winnicy, a co będzie słuszne, dam wam”. Oni poszli. Wyszedłszy ponownie około godziny szóstej
   i dziewiątej, tak samo uczynił. Gdy wyszedł około godziny jedenastej, spotkał innych stojących i zapytał ich: „Czemu tu stoicie cały dzień bezczynnie?” Odpowiedzieli mu:
   „Bo nas nikt nie najął”. Rzekł im: „Idźcie i wy do winnicy” (Mt 20, 1-7).
2. Rozważ to, co Bóg Tobie powiedział:

W swojej regule życia przeznaczonej dla mnichów święty Benedykt zawarł taką uwagę: „Bezczynność jest wrogiem duszy”. Trudno nie zgodzić się z tym zdaniem. Kiedy człowiek posiada zbyt dużo wolnego czasu i nie ma żadnych zadań do wykonania, często w tę pustkę wchodzą pokusy. Bezczynność sprawia, że jest ich coraz więcej, a silna wewnętrznie osoba zaczyna słabnąć. Smutnym końcem tej historii staje się to, że wreszcie jedna z pokus okazuje się na tyle silna, że człowiek upada. Wiedział o tym święty Benedykt oraz wielu innych ludzi, którzy starali się naśladować Chrystusa. Dobrze, abyśmy i my przyjęli ten oczywisty fakt dotyczący życia wewnętrznego.

W dzisiejszej przypowieści słowo „bezczynność” pada aż dwa razy. Może nas zadziwiać upór i determinacja Boga – Gospodarza, który nie ustaje w próbach, aby zmobilizować ludzi do pracy. Jego winnicą jest ludzkie serce. Jeśli nie będzie ono otaczane troską, szybko stanie się schronieniem dla wielu wad i grzechów. Pan Bóg zna bardzo dobrze człowieka. Wie, że do pracy mobilizuje ludzi zapłata, dlatego i On ją obiecuje. Tym jednym denarem wspomnianym w Ewangelii jest życie wieczne, radość wewnętrzna i głęboki pokój duszy. To nie przypadek, że kiedy człowiek uwikła się w ciężkie grzechy, odczuwa często smutek i niepokój. Bóg – Gospodarz obiecuje, iż każda osoba pracująca nad swoim życiem duchowym otrzyma Jego pełne wsparcie i pomoc. Owoce tego zmagania będzie zbierać nie tylko w życiu wiecznym, ale również na ziemi.

Hojność, dobroć i opieka Boga są większe, niż może sobie wyobrazić człowiek. Chociaż czasem wydaje się ludziom, że niewiele otrzymują od swojego Stwórcy, w rzeczywistości dostają pełnię środków potrzebnych do szczęśliwego życia. Święty Paweł na ateńskim areopagu powiedział do słuchających go ludzi następujące słowa: „Bóg sam daje wszystkim życie i oddech i wszystko” (por. Dz 17,25). Jeden denar z przypowieści jest znakiem hojności Pana, ponad którą większej nie można sobie wyobrazić. To zły duch próbuje człowieka wprowadzić w stan bezczynności i poczucia, że nic nie otrzymuje on od Boga. Wie bowiem, że tworząc sobie taki grunt do działania, prędzej czy później złapie człowieka w sidła pokusy.

3. Modlitwa – Warto dzisiaj zastanowić się nad tym, ile otrzymuję codziennie od Boga
   i złożyć Mu za to dziękczynienie.
4. Kontemplacja – powtarzaj często słowa: Pan blisko wszystkich, którzy Go wzywają.