Ogłoszenia Duszpasterskie

III  NIEDZIELA   WIELKIEGO  POSTU – 08.03.2026r.

OGŁOSZENIA  DUSZPASTERSKIE

            Wielki Post to czas porządkowania swojego życia przez spotkanie z Jezusem w Słowie i sakramentach. Niech ten czas będzie błogosławiony dla nas, naszych rodzin, Ojczyzny i Świata.

 

 

 

 

 

  Medytacja – III Niedziela Wielkiego Postu – 08.03.2026r.

1. Przeczytaj uważnie i kilkakrotnie Słowo Boże: Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: Daj Mi pić! Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to:
   O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej (J 4, 5 – 10).
2. Rozważ to, co Bóg Tobie powiedział:

Woda jest jedną z najważniejszych rzeczy, jakie człowiek potrzebuje do życia. Zazwyczaj jej obecność jest cicha, wręcz niezauważalna. To dla nas oczywiste, że zawsze możemy
z niej skorzystać. Problem zaczyna się wtedy, gdy nagle zostajemy odcięci od wody. Wtedy uświadamiamy sobie, jak bardzo jest ona potrzebna. Bez niej trudno bowiem ugasić pragnienie. Ciężko też jest przygotować posiłek, wyprać rzeczy czy umyć ciało. Woda okazuje się zatem niezbędna, by człowiek mógł żyć.

Tak naprawdę opowieść o Samarytance dotyczy tematu ludzkich pragnień. Nie jest
w stanie ugasić ich źródlana woda. Dla Jezusa jej obecność staje się pretekstem do tego, by ukazać, iż tylko On sam posiada moc zaspokajania największych potrzeb człowieka. Studnia wybudowana przez Jakuba to symbol ludzkich starań i walki o zrealizowanie różnych pragnień w perspektywie czysto ziemskiej. Wiele osób wyłącznie w ten sposób próbuje odczytywać własne potrzeby. Przekonani są oni, że można być spełnionym przez posiadanie coraz większej ilości rzeczy, nawiązywanie nowych relacji z ludźmi, czy rozwijanie pasji. Takie pragnienia są jak zwyczajna woda, która nie jest w stanie zaspokoić w pełni naszych oczekiwań. Chrystus przekonuje, że można głębiej spojrzeć na swoje życie. W jaki sposób?

Przy studni Jakuba Jezus zmusza Samarytankę do działania. Kiedy mówi do niej: „Daj
mi pić!”, kobieta ma już tylko dwie opcje. Może spełnić pragnienie Jezusa lub pozostawić je bez odpowiedzi. Ewangelista nie mówi wprost, jaką decyzję podjęła Samarytanka. Wydaje się jednak, że to nie ona pomogła zrealizować potrzebę Chrystusa. Stało się dokładnie odwrotnie. To Jezus odpowiedział na jej najgłębsze potrzeby – bezpieczeństwa i zrozumienia, radości
i miłości. Te pragnienia również i my nosimy w sobie i tak jak w wypadku Samarytanki drugi człowiek czy posiadane rzeczy nie są w stanie w pełni ich zaspokoić. Jezus zna ludzkie serce i to właśnie On jest wypełnieniem najgłębszych naszych potrzeb. Dzięki Niemu Samarytanka z nieszczęśliwej, przygniecionej ciężarem swojej trudnej historii osoby stała się kobietą pełną entuzjazmu i radości, „apostołką” Bożego miłosierdzia. Do czego zachęca mnie jej postać?

3. Modlitwa – Porozmawiaj z Panem Jezusem o swoich pragnieniach i potrzebach.
4. Kontemplacja – w ciągu dnia powtarzaj często słowa: Daj Mi pić!