Ogłoszenia Duszpasterskie

III NIEDZIELA  ZWYKŁA – 25 stycznia 2026r.

 

W przyszły poniedziałek 2 lutego, w Święto Ofiarowania Pańskiego, będziemy obchodzić w Kościele Dzień Życia Konsekrowanego; przed Kościołami w niedzielę 1 lutego zbierane będą ofiary na Klasztory Klauzurowe w naszej diecezji. W imieniu Sióstr Klarysek Kapucynek z Ostrowa, Karmelitanek w Niedźwiadach, Kamedułek ze Złoczewa Bóg zapłać za każdą, nawet najmniejszą, ofiarę. Dzisiejsza niedziela jest niedzielą Słowa Bożego.

 

 

 

 

 

 

 

Medytacja – III Niedziela Zwykła – 25.01.2026

1. Przeczytaj uważnie i kilkakrotnie Słowo Boże: Gdy Jezus posłyszał, że Jan został
uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum
nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo
proroka Izajasza: Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie,
Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom
cienistej krainy śmierci wzeszło światło. Odtąd począł Jezus nauczać i mówić:
Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie (Mt 4, 12-17).

2. Rozważ to, co Bóg Tobie powiedział:
Gdy odwiedza nas bliska lub ważna osoba, zazwyczaj chcemy pokazać jej to, co
najpiękniejsze. Gościmy ją w najładniejszym pokoju domu, wyciągamy z kuchennych
szaf najlepszą zastawę stołową, a gdy czas pobytu tego człowieka jest dłuższy –
zabieramy go w najciekawsze miejsca w okolicy. Tematem naszych rozmów staramy się
uczynić to, co miłe i przyjemne. Snujemy opowieści o osobistych sukcesach,
wspominamy dobre wydarzenia z przeszłości. Chcemy po prostu dobrze wypaść w
oczach tego człowieka. Pokazujemy tylko jedną część naszego życia, a o kłopotach,
troskach, niepokojach nie mówimy lub wtrącamy je w tok rozmowy niejako
mimochodem. Nie zauważamy nawet, że nieświadomie ukrywamy prawdziwy obraz
własnej egzystencji, która najczęściej nie jest jednoznaczna.
Kafarnaum, do którego przeniósł się Jezus po kuszeniu na pustyni i uwięzieniu Jana, było
miastem o wielu obliczach. Z jednej strony ziemia ta od pokoleń należała do dziedzictwa
Izraela, jakie Bóg obiecał patriarchom. Znajdowała się tam synagoga, ludzie zajmowali
się handlem i rybołówstwem. Z drugiej strony miasto to podatne było na silne wpływy
pogańskie, podobnie jak cała północna kraina. Mieszkańcy południowego Izraela nie
mieli o Galilejczykach zbyt dobrego zdania. Uważali ich za zbyt mało ortodoksyjnych
w praktykowaniu judaizmu. Pomimo tego, Pan Jezus wybiera właśnie Kafarnaum –
miejsce niejednoznaczne, lud o chwiejnej wierze.
To małe galilejskie miasteczko jest obrazem naszego życia i relacji z Bogiem. Podczas
gdy świat podpowiada, by chwalić się tym, co mocne i piękne, Pan Jezus chce dotknąć
w człowieku tego, co słabe i kruche. Z przyjemnością wejdzie do tych pokoi naszego
serca, gdzie panuje ład i porządek, ale doskonale wie, że są jeszcze w nim miejsca pełne
niewiary, chaosu, poczucia odrzucenia i samotności. Jezus pragnie też wkroczyć w te
przestrzenie, gdzie panuje w ludzkim wnętrzu grzech, opór, brak przebaczenia.
Interesuje go cały człowiek, a nie tylko jego ugrzeczniona wersja, maska zakładana na
potrzeby odegrania swojej roli w wielkim teatrze świata. Chrystus ze swoim wezwaniem
do zmiany myślenia i postępowania, z zapewnieniem o ciągłej bliskości, pragnie
oświecać mroki naszej własnej wiary, relacji do bliźnich i patrzenia na siebie. Do jakich
brudnych, zakurzonych i niejednoznacznych przestrzeni życia chcę Go dziś zaprosić?

3. Modlitwa – Wskaż Jezusowi w modlitwie miejsca wymagające u Ciebie uzdrowienia.

4. Kontemplacja – powtarzaj często słowa: Pan moim światłem i zbawieniem moim.