Ogłoszenia Duszpasterskie

WNIEBOWSTĄPIENIE  PAŃSKIE – 17.05.2026 r.

OGŁOSZENIA  DUSZPASTERSKIE

            Jako Parafianie greckie „paroikos” jesteśmy dosłownie ludźmi „mieszkającymi na obczyźnie”. Już ta nazwa uzmysławia nam, że mamy swe serce zwracać dalej niż tylko do spraw tego świata. Na ziemi jesteśmy przechodniami, a naszym prawdziwym przeznaczeniem jest niebo.

 

 

 

 

Medytacja – Wniebowstąpienie Pańskie – 17.05.2026

1. Przeczytaj uważnie i kilkakrotnie Słowo Boże: Jedenastu uczniów udało się do Galilei, na górę, tam gdzie Jezus im polecił. A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami: Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna,
   i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem
   z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata (Mt 28, 16-20).
2. Rozważ to, co Bóg Tobie powiedział:

Zakończenie Ewangelii według świętego Mateusza znacząco odbiega od epilogów pozostawionych przez pozostałych trzech autorów Dobrej Nowiny o Panu Jezusie. Ostatnie spotkanie Mistrza z Nazaretu ze swoimi uczniami odbywa się tutaj w atmosferze wątpliwości
i nieufności. A pomimo takiego stanu rzeczy Pan Jezus nie próbuje udowodnić apostołom tego, że rzeczywiście zmartwychwstał. To czytelny sygnał, iż w naszej pielgrzymce wiary też zdarzać się będą ciemne doliny zwątpień i nieufności. Chrystus jednak zawsze zapewnia swoich uczniów, także tych współczesnych: „Jestem z wami po wszystkie dni”. Ewangelista Mateusz celowo nie podaje opisu wniebowstąpienia Pana i kładzie akcent na zupełnie inną prawdę. Chociaż Jezus siedzi po prawicy Ojca, nie pozostawił swoich uczniów bez opieki, pomocy
i wsparcia. Ufa im bardziej, niż oni Jemu, dlatego zleca szczególne zadanie. Mają iść i czynić uczniów ze wszystkich narodów. W tę misję wpisany jest tak naprawdę każdy chrześcijanin.

Pierwszym kluczowym słowem dzisiejszej niedzieli jest zatem „wyjście”, które należy rozumieć bardzo szeroko. Chrystus zachęca nas, byśmy opuścili własne schematy myślenia, przekonania, opinie. Wzywa ponadto do porzucenia nieznośnego skoncentrowania się na samym sobie. Wyjście oznacza tutaj pozostawienie w tyle trudnych życiowych historii, zranień, kłopotów. Nowy człowiek nie jest przecież zdeterminowany przeszłością. Święty Paweł oddał ten proces w innych słowach. Zachęcał on do pojednania się z tym, co wydarzyło się w przeszłości,
a skupieniu swojej uwagi i sił na teraźniejszości i przyszłości. To właśnie tam Bóg wychodzi nam
na spotkanie. Człowiek, który powstał z grobu swojej trudnej historii może „czynić uczniów”. To drugie kluczowe słowo, z jakim przychodzi nam się zmierzyć. Entuzjazm spotkania ze Zmartwychwstałym może przekazać tylko taki świadek, który wie, jak wiele zawdzięcza Jezusowi. „Czynienie uczniów” nie dokonuje się bowiem tylko przez nauczanie prawd zawartych w katechizmie. To czytelne ukazanie własnym życiem, że dzięki Jezusowi jestem wolnym, prawdziwym i szczęśliwym człowiekiem. Chrystus, który dotyka wnętrza serca każdej osoby i dźwiga z grobu zranień i złych myśli, najbardziej pociąga ludzi kroczących w mrokach i cieniach własnej historii.

Zakończenie Ewangelii według świętego Mateusza pozostaje otwarte. Misja zlecona przez Jezusa nadal trwa. Jak wygląda w niej mój udział?

3. Modlitwa – O odwagę dawania świadectwa o Jezusie wszystkim ludziom.
4. Kontemplacja – w ciągu dnia powtarzaj często słowa: Ja jestem z wami.